درود و مهر خدمت همه دوستان 🖐
رخی زیبا، با معماری خاص ونادر، ،،،
معماری که گویی سردیس رخ ، در خاک فرو رفته…
دوستان چنین رخ هایی که در ابعاد نسبت بزرگتری رویت میشوند، مرتبط هستند با رخ های افراد، یا برخی رخ های منتسب ایزدان، که بنوعی نقش نگهبانی اعتقادی ، و همچنین در جایگاهی منطبق با اجرام آسمانی تولد_ فوت ، فرد…
چنین معماری رخ، با جایگاه سازه طراحی شده، فاصله ندارند….
و نکته مهم تر، بنابر معماری رخ، که گویی رخ نصفه در خاک فرو رفته، دلیل براین نیست، کار در خاک قرار دارد، که برای دوستان قابل تامل، نکته مهمی ست
درود ومهر خدمت عزیزان آریایی زمین 🖐💖💖💖
رخ هایی به این شکوه، وعظمت ، که تاریخ ، و تمدن ، و شکوه را فریاد میزنند، رخ های منتسب به پادشاهان و شهریاران میباشد،،؛
وجود رخ ، در ارتفاع ، در این ابعاد، و قرارگیری بصورت شیب دار، یعنی نزدیکی و روبه ایزدان کیهانی ،که در امر تدفین چنین شخصیت هایی، چنین انتخاب محیط و معماری ، بعمل میآمد…
کوه ها، صخره ها، همیشه محل ماءمن، برای جایگاه ابدی پادشاهان ، و شهریاران ، بود،،؛ طبق اصول وقواعد زمینی ^ میان زمین وکیهان ^ کیهانی ، بدست مغان ، طراحی ، معماری، و مهرموم میشدند
درود وعرض ادب خدمت عزیزان آریایی زمین… دوستان نکته مهمی ست،که کاربران در مشاوره های خصوصی توصیف میکنند، این است که در برخی از محیطها، قبوری سنگچینهای روی گور مشخصه، خاک هم انگار دستیه، وموارد دیگری هم هست، ولی خبری از استخوان و… نیست…!
دوستان فلسفه کلی این بحث مهم رو خدمتتون شرح میدم، بنابر عقاید و رسومات باستانیان( بخصوص دوران پیش ازتاریخ ) ” عقایدی بود، براین صورت که وقتی شخصی فوت میکرد، بازماندگان وی ، تر.س بازگشت روح از قبر را داشتند که یکی از دلایل اصلی رایج یافته در دوره های بعدی باستانی ، که روی قبر با سنگهای بزرگ وبه تعداد انباشته میشد، همین امر بود، ترس ازبازگشت از قبر...و همچنین روشهای دیگرمثلا دو پای متوفی را بندی محکم میبستند، و دست ها نیز بهمین شکل، و شب اول قبر، اطراف وحریم گور را جارو وتمیز میکردند تا رد پایی در دشت، و… باقی نماند، وسحرگاه سراغ گور میامدند، تا ببینند متوفی از گور برخواسته یاخیر، اگر ردپای نبود، براین باور بودند که متوفی از محل خود راضی ست وایزدان هم خشنود، ولی اگرردپایی بود،حتی ردپای حیوانی ، یقین میکردند که متوفی از گور ومحل خود ناراضی ست، و محل دفن را تغییر میدادند، ومحل قبلی پُر میشد،،؛🤫🤫🤫
حال چرا ردپای حیوانی هم بود، باز یقین میکردند که متوفی ازمحل گور ناراضی ست؟ ؟ ! ” بشرهای پیش از تاریخ، این امر را طبیعی میدانسته که نسبت به حیوانات اطراف خود؛ بادیده نزدیکی وخویشی نگاه کند، زیرا مشاهده میکند که آنها درهمه چیز، در خوردن غذا، نفس کشیدن، حرکات وسکنات، و فرار از خطر ، و… مثل خود او هستند ، ازاین رو بطور طبیعی گمان میکردند با حیوانات پیرامون خود از یک ریشه ، واصل سرچشمه گرفته، یا آنکه یکی از نیاکان قدیم آنها، بصورت همان جانور بوده، ویک جد مشترک داشته اند…
بهمین دلیل، اعتقاد براین بود، که ممکن است روح ، بشکل حیوانی نیز خارج شود…
که در هر قبیله یک حیوان اطرافشان ، مدنظر بود..
یکی از دلایل استفاده از نمادهای حیوانی ، بصورت اعتقادی _ معبودی، در ابعاد بزرگ، یا ابعاد کوچک نماد حیوانی در نزدیکی مقابر وگورها، همین فلسفه بود…
در این پسست، به نکات مهم وریشه ای ، اشاره شده، دوستانی که تامل دارند، متوجه خواهند شد،
گاهی آنچه برروی سطح خاک مشاهده مینمایید، در عمق نیز، همان آًثار ، یا علائم ، یا چینش و معماری ، را طراحی نمودند..
مثل تصویر فوق…
۳ گور، با شمایلی از آنچه در عمق نیز بهمان شکل، در یک سازه کنار هم ، آرامیده اند… ۳ گور ، بنابر نوع معماری ، خانوادگی ، واز نوع ساسانی میباشند
درود ومهر خدمت عزیزان آریایی زمین 🖐🙏🙏🙏
♈️نکته ای مهم،که برخی از کاووشگران ، توصیف میکنند که در برخی محیطها، در عمق کم به استخوان میرسیم…عزیزان نکته قابل تامل اینکه، ابتدا باید دید استخوان انسانی ست، یاحیوانی ، وبصورت پخشی ست یا یکجا..چنانچه در مطالب قبلی اشاره نمودیم، نزد ایرانیان باستان برای روح نیاکان قر.بانی انجام میگرفت وخصوصا برای افرادی که دارای مقام و منزلتی بالا بودند؛ مراسم مفصل و باشکوه وطولانی برپامیشد. در آرامگاه کوروش ؛ که در پاسارگاد واقع است ، هرماه اسبی را قر.بانی میکردند، و قر.بانی کننده پسرش کمبوجیه بود.پس از وی یک خانواده معیّن ، از موبدان متصدی انجام قر.بانی ماهانه بود.؛ بطوریکه این مراسم بیش از دو قرن انجام میگرفت، وتازمان حمله ی اسکندر ادامه داشت..
پس از آنکه هندو_ ایرانیان ( حوالی سال ۲۰۰۰ پ.م) در رام کردن و اهلی کردن اسب کامیاب شدند، قر.بانی کردن اسب نیز شکوه واهمیت ویژه پیدا کرد…در یشت ها، بگونه مداوم ، شاهان و سرداران و پهلوانان اسب قر.بانی میکردند..پس از اختراع خط، وتدوین تاریخ میبینیم، قر.بانی کردن اسب برای خورشید رواج میابد. براین باور که به تیزتک ترین ایزدان باید تیزپای ترین موجود زنده راپیشکش کرد… روش قر.بانی کردن در باستان ، چنین بود که حیوان موردقر.بانی به یک جایگاه تمیز ومقد.س ، به قله یک کوه هدایت میشد، وپس از اینکه از معبودی که قر.بانی برای او انجام میشد، استدعا، و خواهش بعمل می آمد، ولطف ومرحمت او از جانب شاه وهمه ی مردم پارسی ، طلبیده میشد، حیوان قر.بانی میشد..نه باریختن خو.ن، بلکه توسط یک قطعه الوار یا تخماق ، که به سرش میزدند، کشتهه میشد..؛ سپس تکه تکه میشد ، توسط مغ، و سپس جوشانیده میشد وروی فرشی از شاخ وبرگ گیاهان لطیف مقد.س، مثل هوم وشبدر، قرار داده میشد،چون اعتقاد براین بود، اصل جسم حیوان، از گیاه است، وبااین رسم مغ، دوباره با اصل خود، پیوند، میدهد..
زرتشتیان تاسده ی چهارم پیش از میلاد، معبد برپا نمیکردند، ومحلی را که زرتشتیان، و برهمنان ،درآنجا عمل قر.بانی کردن را انجام میدادند، در محیط ها،ساده و بی پیرایه بوده است..
دلیل بیان این توضیحات ، فلسفه همان اسخوان هایی ست، که درعمق کم، اغلب بصورت پراکنده در عمق مشاهده میشود..
هرگردی ؛ گردو نیست
درود ومهر بر دوستان عزیز وارجمند… تدفین های دوره ساسانی ،،دوستان در تمدن ساسانی نیز،هماننددوره اشکانیان، تنوع در آئین تدفین وجودیت داشت.. چون مذاهب وآئین های مختلف، رو زمانی که در یک تمدن داشته باشیم، پس انتظار انواع روش های تدفین رو داریم… آئین های همچون زرتشت، یهو.دی ، عیاران ، مانویت ، مسیحیت، مزدکیان، عرب ساسانی ، و…
یکی از آئین و روشهایی که به وفور در دوره ساسانی ،رواج داشت، تدفین در صخره میباشد..
که خود این نوع روش تدفین، به چند دسته تقسیم میشود : دسته تدفین های استودان ستونی _ استودان های ستونی _ تدفین های حفره ای _ تدفین به روش طاقچه ای صخره ای _ تدفین صندوقی شکل _ خمره ای _ تدفین خشتی ،،؛
روش ساده ازاین تدفین ها، گورهای حفره ای میباشدکه بصورت حفره ای مستطیلی شکل در صخره تراشیده میشدند،..این نوع تدفین در استان فارس به وفور رویت میشد…
طاقچه های صخره ای ” که نوعی روش تدفین ساسانیان میباشد، که دخمه در داخل طاقچه های صخره ای ، تراشیده میشد،،؛
استودان تابوتی ” نوعی روش تدفین که استودان ها همانند تابوت، دارای درپوش جداگانه میباشند… جنس این نوع استودان ها، از گل پخته، یا در داخل سنگهای آهکی ، معماری میشدند
استودان های ستونی ” که این نوع معماری تدفین، در داخل استودان های فضای مربعی طراحی میشد، که در قسمت بالای مربعی شکل استودان، حفره ای تراشیده وطراحی میشد، که باز دارای درپوش میباشند..
تدفین دیگر که میتوان گفت، همانند تدفین صخره ای ، رایج بود، تدفین چاله ای بود.. که بصورت مُدَور ، و مستطیلی طراحی میشد، وعمدتا، این نوع روش تدفین، در تدفین مسیحیان بیشتر رایج بود
تدفین خمره ای ” که همانطور که از اسمش پیداست، تدفین در خمره صورت میگرفت. که در مناطق غرب کشور، این روش تدفین رایج بود..
تدفین سنگچینی ” که رایج ترین نوع تدفین در دوره ساسانیان بود، که در تمامی مناطق از شمال وجنوب وغرب وشرق ، دیده شده،
تدفین خشتی ” این نوع روش تدفین، شباهت بیشتری به تدفین چاله ای _ یا سنگچین داره، که در کف صورت میگرفت، و روی خاک با آجرها بشکل گنبدی چیده میشدند..
تدفین جنینی ” که در شمال کشور رایج بود، که بشکل بیضی شکل، با ساختار سنگهای با ابعاد مختلف روی هم سوار شده، میباشند،که با ملات وگل ایجاد شده اند( ساختار روی سطح تدفین )