چشمه ها ،،؛ دوستان یک نکته مهم، که سوال خیلی از کاربران بود، اینه آیا چشمه بتنهایی میتونه نشانه یک کار باشه؟؟؟
دوستان در پاسخ این سوال، که پاسخی مفصل دارد، باید گفت، خیر…
که با مولفه ونشانه های دیگری ( درصورت وجود پازل یک کار) ، می آیند…‌مثلا تک سنگ با جشمه نامی _ ۳ سنگ با چشمه نامی _ سنگ غریب با چشمه _ ۳ درخت _ تک درخت ، و….
و اگر به اصل اولیه در مبحث چشمه ها اگر بنگریم، سنت هدا.یا گذاری برای چشمه ها، وبرخی منابع آبی ( مثل چشمه های دستی ، چشمه های غیرقابل شرب، آبشار، و…) ، حتی از دوران بابلیان، مشاهده میشود،،
وتا دوره ساسانیان ادامه یافت، که از این رو در طی ادوار مختلف ؛ وحتی دوره های اسلا‌.می ، از چشمه بعنوان یکی از مولفه ها در تعبیه عوارض ونشانه های طبیعی و مصنوعی برای دفینه گذاری ( که دارای اسم میباشند) ، استفاده شده،،،، وحتی برخی مقابر، که یکی از ۷ قاعده ، اصلی استفاده در مقابر چشمه ها بودندکه بحث جدا ومفصلی دارد که یک‌ توضیحات کامل آماده میکنم براتون،،، اگر به دوره ماقبل اسلا.م بنگریم، یکی از دلایل استفاده از چشمه ها، ودرکل منابع آبی مثل آبگیر مصنوعی و…، وجود اعتقادی بر نگهبانی ایزد آناهیتا بود…
برای جاری شدم دائم، ابها، هدا.یا از طرف والی منطقه، یا افراد مذهبی ( بخصوص چشمه هایی که در محیط های اعتقادی بودند *) ، یا اشرافان، وحتی مردم عادی ، در توانشون، اهدایا میشد،،، که بدست معماران، و نظر نهایی افرادمذهبی ، محل آن مشخص و تعبیه میشد

در تمدن های باستانی ، ونزد اقوام وملل سراندام زنان ومردان از احترام ویژه ای برخوردار بوده است، و آنرا بعنوان مظهر بقای نسل مورد ستایش قرار میدادند… درمیان نقوش وتندیس های بسیاری که در ضمن کاووش های باستانشناسی از غارها و معابد وپرستشگاه های باستانی ، بدست آمده است، هیچ قسمتی از اعضای بدنی انسان، به اندازه قسمت های تنا.سلی ، بطور برجسته نمایش داده نشده؛ واین گویای این واقعیت است که این اعضای بدن آدمی ، در نزد وی ، و نیز عموم، پیوسته از اهمیت خاصی برخوردار بوده، وآن را گرامی ترین و موثرترین عضو از پیکر خویش تلقی میکرده است… هنگاهی که آدمهای ابتدایی ، پای به دایره تاریخ نهاد، و اخلاقیات وی ترقی نمود و نوع دوستی و همبستگی اجتماعی در افکار وی متجلی گردید,,. کشتا.ر آدمیان نزد وی زشت و سوزاندن و قر.بانی کردن فرزند نیز، برای خشنودی ایزدان، ناپسند افتاد،،؛
اما رهاساختن وبه فراموشی سپردن آنان نیز، کاری بود بس دشوار وگاهی غیرممکن.بنابراین راه تازه ای اندیشید که در آن قربا.نی انسانی را متوقف سازد، وهم انکه خشم ایزدان و معبدداران را علیه خود برانگیزاند… آن راه پسندیده وانسانی واخلاقی ، همانا ابداع رسم ” ختنه ” بود… یعنی تقدیمی از موثرترین و با اهمیت ترین بخشی از عضو بدن به پیشگاه ایزدان قربا.نی گیر 🤫🤫🤫🤫🤫🤫
از میان اقوام و #امپراطور ی ، های گوناگون، کشور باستانی مصر از روزگاران بس قدیم با این عمل آشنا بود، واز انجاست که به سایر سرزمین های افریقایی ، وحتی #آسیا وبعد ها به اروپا نیز رسیده است…
اما ختنه کنندگان امروزی، با ختنه کنندگان باستانی ، مقصود وهدف یکسانی ندارند… مثلا دیگر ختنه کردن وخو.ن سراندام را برروی زمین ریختن و پوست فقر.ه رابه آب روان وآتش سوزان سپردن، یا بسوی آسمان پرتاب کردن و….. انجام نمیشود، که این مراسمات، همان مربوط به ابداع کنندگان آن سنت که آنرا جها ستایش و پرستش ایزدان، و خشنودی آنها، و فرونشاندن خشم ایزدان و…، مربوط میشدند

درود دوستان ،؛ شاخص مربوط به تدفین های ( مقابر بزرگان ) ، ۲۵۰۰ سال قبل میلاد رو مشاهده میفرمایید…
در چنین دوره ، تمدنی در ایران ، اوایل عیلام ، و جیرفت ، و …. وجود داشتند، که این شاخص مربوط به تمدن جنوبغرب ( لرستان و….) ، میباشد 👌👌👌
در چنین دورانی ، شاخص هایی با شمایل تندیس های موجودات اعتقادی ، در محیط مقابر بچشم میخورند

درود خدمت همراهان عزیز…؛ دوستان تدفین بازشده ای که مشاهده میکنید، نمونه تدفین ( دخمه زیرزمینی ) ، ساسانی میباشد…
سقف های سازه ورود ، بشکل هلالی ، مربوط به دوره ساسانی _ اوایل اسلامی میباشند، که بعدها در دوره اسلامی با کمی تغییر در راس هلال، کمی نوک دار ، تغییر شکل در معماری ها ایجاد شد( معماری های سازه ها) ،،،
عمق کار یک ونیم ، که اگر در شیب بود، در حد ۴۰ سانتی متر، روی لاله خاک در طی سالیان، افزوده میشد، که نیت از بازکردن این بحث ، این است که همه تدفین ها دارای عمق مثال ۵ یا ۷ یا حتی ۹ متر و…. نیستند،،،
فقط مقابر ، وبرخی قبور دالان دار وخانوادگی که باز از لحاظ میزان معماری ، در دسته مقابر قرار میگیرند.
عمق تدفین های عادی از ۸۰ سانتی متر شروع ، وتا ۳ متر ادامه دارند، که بعداز عمق ۳ متر، تدفین های خاص میشه نام برد…مثل برخی از دسته بندی تدفین های هخامنشی ( در کف ) عمقشون ۷ متر میباشد

کانی شاخص ، تدفین های بزرگان اشکانی ..‌
دوستان اگر سنگ شاخصه ای بخواد، خیر بده، فرقی نمیکنه بافت محیطی ، صخره ای باشه، یا جنگلی ، یا دشت، وکویری …
چون برخی اساتید جوان مجاز.ی، نظر میدهند، که سنگ های شاخص محیط های صخره ای باارزش اند فقط 🤔
در صورتی که سنگ شاخص داریم، در محدوده بافت خاکی ، یا جنگلی شمال کشور و جنگلهای هیرکانی ، و…. مربوط میشوند به گور.ستانی که تماما سنت هدایا وپیشکش ، زرد بوده🤫🤫🤫
بخصوص دو دوره اشکانی وساسانی ،،،
گورستان هایی با تعداد گور مشخص شده وخاص (مثل ۳ گور سلطانی ، یا ۷ وزیری ، یا ۵ روحانی ، یا تک روحانی و….🤫) ، گورستان های ساسانی در مناطق شمالغرب ، یا غرب کشور ، و….

نماد خوشتراش لوزی ،،،؛ نماد تدفین گاه های خاص …
ددستان نماد شکل لوزی ، به شکل تندیس( مثل تصویر بالا ) ، از فرهنگ غرب وارد ، ایران باستان شد، و بصورت بسیار اندک ، شاهد نماد لوزی ، در بر سرمقابر خاص ، سلوکی _ اشکانیان ، هستیم …
نماد لوزی جایگاه قرارگیری آن ، در بلندترین قسمت محدوده میباشد، که در مدار خاصی از معابد میاد،،،
مفهوم لوزی در عمق در زیر خاک، کاملا متفاوت با نماد لوزی که در تصویر مشاهده میکنید،،؛
در عمق در مسیر، اگر همراه علائم دیگرمثل سنگهای سوراخ دار ، قلب ، بیاد ، مرتبط با مسیر تدفین میباشد،،،
اگر در چند اندازه مختلف بیاد ، مربوط به علائم گذاری مسیر میباشد، که باز معماران، یا حتی در کارهای افراد مستقل( اشرافان ؛و.‌‌..)، از اشکال اعتقادی دوره وزمان مربوطه استفاده میکرده اند،،، یا اشکال وچیدمان کیهانی

نماد کبوتر ، نماد گوردخمه ها ، و تدفین صخره ای 👌👌👌
مختص مقام های بالای سلطنتی ، اشرافی …

درود سروران … دوستان بحث طاقچه ها، در سازه های پرستشگاهی _ نیایشگاهی ، و مقابر ، وبرخی سازه های دیگر،.. مثل سربازخانه های موجود در غارها و…..
دوستان برای شناخت بحث جاساز هدایا و پیشکش ، باید اعتقادات_ فرهنگ و آئین مردمان باستان، طبق دوره بندی ، ایالت بندی، و… رو مطالعه نمایید و آشنایی رو داشته باشید…
طاقچه، محلی بود بیشتر برای گذاشتن، پی سوز ، و دیگر موارد مربوط به آئین تدفین طبق اعتقادات خودشان..مثل وجود گذاشتن گیاهان مقدس _ آب چشمه های مقدس و…. که بعداز تدفین، موقع سوگواری در طاقچه قرار داده میشد…
طاقچه در بحث دفائن اسلامی بخصوص خانی ، نیز کاربرد داشته است…( در ابعاد بزرگتر )
تصویری که مشاهده میکنید، سبک تدفینی در اواسط دوره اشکانیان، رایج بوده است…
در زیر یک تدفین به سبک گوردخمه ای رو داریم، و سنت هدایا گذاری و پیشکشی بصورت جاساز تعبیه شده بشکل ماهرانه ، بازشده در بالاسر آن..
دوره اشکانیان، برخلاف دوره هخامنشیان ، دارای آئین و فرهنگ واعتقادات متعدد میباشد، وهمچنین معماری های متنوع، و دارای اسرار کدهای خاص ، در بحث مقابر ، هدایا وپیشکش بشکل جاساز،که دوره اشکانی ، میشه گفت بیشترین سنت هدا.یا گذاری رو در این دوره داریم.